Energetische APK

Door een goede vriendin van mij werd ik getipt over een dag met lichaamswerk. Ze emotioneel_lichaamswerknoemde het een Energetische APK. Een Algemene Periodieke Keuring kon ik wel gebruiken, dus ging ik graag op dit aanbod in. Omdat ik niemand kende van de groep, en inmiddels weet dat deze spanning en onzekerheid triggers kunnen zijn voor een pseudo-epileptische aanval, had ik van te voren een mailtje gestuurd naar de trainster. Gelukkig was zij er bekend mee en voor mijn eigen veiligheid alsmede voor de overige groepsgenoten heb ik aan het begin van de dag eveneens gemeld dat ik bekend ben met een conversiestoornis, wat zich bij mij kan uiten in verlies van mijn stem en uitval van mijn benen.

Tijdens de dag, waar veel bekende en onbekende lichaamsvormen voorbijkwamen, merkte ik dat ik het heerlijk vond om weer met mijn lichaam bezig te zijn, nieuwsgierig als een klein kind te mogen ontdekken wat mijn lijf mij wil vertellen. Wel merkte ik dat mijn fysieke lichaam snel vermoeid was, wat weer de nodige negatieve stemmetjes in mijn hoofd te weeg bracht.

Tijdens mijn sessie met de PSF’er (Psycho Somatisch Fysiotherapeut) eerder deze week, heb ik ook aangegeven dat ik het soms niet begrijp waarom ik mij fysiek zo vermoeid voel, hoewel ik (voor mijn gevoel) weinig doe. Door zijn antwoord waarbij voor mij de bekende begrippen als sympathicus en parasympaticus voorbijkwamen begreep ik waardoor ik mij zo vermoeid voel.

Om enige verduidelijking te geven; het lidownload (1)chaam kun je vergelijken met een auto; waarbij het parasympatisch systeem werkt als acculader of rem, en de sympathicus als gaspedaal. Het sympathisch systeem zorgt ervoor dat het stresssysteem in actie komt, hartslag en bloeddruk gaan omhoog, de ademhaling gaat omhoog, buik en blaasspieren trekken samen, arm en beenspieren spannen zich aan; kortom klaar om in actie over te gaan. Het parasymatisch systeem zorgt ervoor dat het herstelsysteem in actie komt, hartslag en bloeddruk gaan omlaag, de ademhaling normaliseert zich weer, het voedsel wordt weer verteerd, de spierspanning daalt; kortom de fase van herstel.

In een normale situatie zijn deze systemen goed op elkaar afgestemd, helaas blijkt dat mijn systeem ontregeld is, door negatieve ervaringen uit het verleden, waardoor ik vaak nog steeds met één voet op het gaspedaal en één voet op het rempedaal sta. Zodoende ervaar ik mijn extreme vermoeidheid terwijl ik ogenschijnlijk weinig doe. Maar binnen in mijn systeem is er een constante strijd aan de gang om deze twee systemen weer in balans te krijgen.

Door regelmatig mijn lichaam af te scannen kon ik duidelijk de gefragmenteerdheid voelen, en merkte dat ik op sommige plaatsen van mijn lichaam nog steeds niet bewust kan ervaren.

Zo voelt mijn bekkengebied nog steeds niet als een deel van mij. Ik weet dat het er is, ik kan het fysiek voelen en weet verstandelijk dat het bij mijn lichaam hoort, anders zou ik de normaalste dingen zoals staan, lopen en zitten niet kunnen doen. Maar ik durf nog steeds niet echt mijn bekkengebied waar te nemen. Dit heeft mede te maken met het seksueel trauma wat ik als kind opgelopen heb.

bekken-bodem-training-rotterdamOp het moment dat er een oefening met het bekkengebied uitgelegd werd, waarbij we uitgenodigd werden om daarbij ook geluid te maken, leek het alsof bij mij onbewust alle alarmsignalen afgingen waardoor ik geen geluid kon maken en ook moeite had om de rest van mijn lichaam te voelen. Mijn bekkengebied voel ik al jaren niet. Hoewel het verlangen er wel is om in mijn bekken te kunnen zijn, protesteerde de rest van mijn lichaam en wilde mij het liefst zo klein mogelijk maken. Dus ging ik zitten op de vloer, waarbij ik het risico had om te verdwijnen in mijn overlevingsmechanisme.

Door de uitleg van de trainster die aangaf dat het bekkengebied in relatie staat met het keelgebied kreeg ik het inzicht waarom ik, tijdens en na een conversie-aanval, tijdelijk ook stemverlies heb. En dat het waarschijnlijk niet alleen te maken heeft met het bijna-verdrinkingsongeval wat ik in mijn derde levensjaar heb meegemaakt.

Een mooie ontdekking deed ik toen ik mijn kracht mocht inzetten vanuit mijn bekken, waarbij een groepsgenoot achter mij stond om tegenkracht te geven. Ik kon mijn kracht voelen en naar buiten brengen via mijn bekken, een plek waar ik normaal gesproken niet durf te zijn.

In tweetallen deden we de voor-en achteroverboog; waarbij de ene persoon voorovergebogen staat zodat de ander met zijn of haar rug zich volledig over kon geven aan dat wat er vrij wilde komen. Een oefening die ik uit mijn jaar van BodyMind herkende. Het vooroverbuigen ging mij (misschien) iets te makkelijk af, omdat ik het gevoel had dat ik ‘alles’ wel kon dragen. Bij het achteroverbuigen, en daarbij de overgave te kunnen voelen, kwam de angst en paniek weer terug in mijn lichaam waardoor ik de tijd en ruimte nodig had om mijn lijf weer stevig op de grond te kunnen voelen.

IK-innerlijke-kracht-Claudia-Hermsen-www.ikinnerlijkekracht.nl_-300x211Het innemen van mijn eigen ruimte vind ik toch al lastig, omdat er ergens diep van binnen nog steeds de irrationele negatieve overtuiging zit geworteld dat mijn ik er niet mag zijn. Tijdens een oefening, waarbij we bij het uitspreken van het woord ‘ik’ de ruimte in mochten nemen, kwam er in mijn hoofd meteen een stemmetje erachteraan die zei dat ‘ik….het niet kon’, ‘ik…het niet waard was’, ‘ik….er niet mocht zijn’ Dat stemmetje kon ‘ik’ niet uitzetten, waarna het net leek alsof mijn lichaam begon te praten.

Ik voelde mijn lichaam oncontroleerbare bewegingen maken, en had af en toe de neiging om daaraan te ontsnappen door te dissociëren in mijn hoofd, om op deze manier mijn lichaam niet hoefde te voelen. Ik gaf aan dat ik de neiging had om te gaan liggen om op deze manier de spanning in mijn benen de vrije loop te kunnen laten, wetend dat ik daarbij in een conversie-aanval zou kunnen schieten. Helaas werd deze ontsnappingsmogelijkheid onmogelijk gemaakt doordat er iemand tegenover mij werd gezet en die ik aan moest kijken, zodat ik weer in het hier en nu kwam, en kon voelen dat ik deze enorme levensenergie kon dragen.

Het was een mooie dag, met bijzondere mensen en een hoop nieuwe inzichten waarbij ik heb gemerkt dat het voor mij heel belangrijk is om actief met mijn lichaam bezig te zijn om mij daardoor ook te kunnen behoeden voor een aanval. In september is er een training van 5 dinsdagavonden waar ik mij graag mijn nieuwsgierige kleine meisje laat ervaren wat mijn lichaam mij nog meer wil laten vertellen.

dankbaarheid_1.jpg

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Energetische APK

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s