Luisteren naar mijn lichaam

Sinds een tijdje heb ik sessies bij een Psycho Somatisch Fysiotherapeut. Dit werd mij aangeraden vanuit het Colk nadat ik tevergeefs op een na-traject wachtte. Uit praktische overweging heb ik gezocht naar iemand bij mij in de buurt, en toevallig was het een mannelijke PSF’er. Dit voelde voor mij als een uitdaging en besloot voor mijzelf dat het niet uit mocht maken dat hij een man was. Nou, daar dacht mijn lichaam anders over. Zo heb ik vaker dat mijn verstand en gevoel niet goed samenwerken. In het begin probeerde ik mijzelf wijs te maken, dat hij de expert was en wist wat hij deed. Daarmee dompelde ik mijzelf onbewust onder in een oud stuk slachtofferschap. Na een aantal sessies, waar we voorzichtig begonnen zijn met haptonomische aanrakingen, merkte ik dat mijn lichaam nog steeds in een zeer alerte modus verkeerde. Ik kwam tot de conclusie dat ik er blijkbaar nog niet aan toe was om mijn vertrouwen aan een man te geven. Doordat ik vanuit mij jeugd de onuitgesproken boodschap meegekregen heb dat ik geen autoriteit mag tegenspreken, had ik er moeite mee om hem kenbaar te maken dat ik de behandelrelatie wilde beëindigen. Uiteindelijk heb ik hem toch een mail gestuurd met daarin de boodschap dat ik aan mijn lichamelijke reacties kon opmaken dat ik er blijkbaar nog niet aan toe ben om een man volledig te vertrouwen. Ik kreeg vervolgens een begripvolle mail terug waardoor de irreele angst die ik had voor zijn reactie volledig teniet werd gedaan. En uiteraard gaf mijn innerlijke bemoeizuchte ouder “Zie je nou wel, je maakt je weer druk om niets” ook zijn mening, waardoor ik mij naast mijn opluchting ook tegelijk klein voelde worden.

Inmiddels had ik een andere vrouwelijke PSF’er gevonden, waar ik in het verleden wel eens een workshops bij gevolgd had en waarbij ik mij tijdens die korte momenten op mijn gemak voelde. Haar praktijk was echter wel wat verder weg gelegen, maar dat nam ik voor lief. Dat zij mij nog herkende van de workshops werkte op zich al geruststellend. Zij vertelde mij dat als ik de volgende keer kom, wat eerder kan komen om in een aparte rustgevende ruimte even tot rust kan komen en mag luisteren naar “Mijnheer ontspanning”, een geleide meditatie om even te kunnen acclimatiseren. Deze gedachte maakte mij al rustig, omdat ik merkte dat mijn mannelijke PFS’er zijn afspraken vlak op elkaar heeft gepland, wat bij mij onrust oproept.

Tijdens deze eerste afspraak hebben we de intake afgerond, want ik had al een hoop informatie gegeven door middel van het invullen van een digitale vragenlijst. Vervolgens mocht ik op de behandeltafel gaan liggen en mijn ogen sluiten. Ze vertelde dat ze mij zou gaan aanraken. Op zich was daar niets mis mee, maar toen ze aangaf dat ik niet zou weten wanneer, waar en hoe, voelde ik in mijn lichaam de angst en spanning toenemen. Ik werd uitgenodigd om dit te benoemen, en merk dat ik dat vaak niet durf. Nadat ze mij op verschillende manieren en plaatsen had aangeraakt, werd de angst en spanning minder.

Ze vertelde later dat door de PTSS die ik heb, mijn systeem nog steeds in een ‘vecht- of vluchtstand’ staat. En dat mijn conversiestoornis een uiting is van ‘bevriezing’. Dit fenomeen wordt overigens heel mooi beschreven in het boek van Peter Levine; De tijger ontwaakt. Langzaam kom ik ook tot de conclusie dat mijn conversie het gevolg is van mijn destijds (in 2008) onvoldoende behandelde burnout.

Naast de PSF heb ik sinds kort ook sessies bij een integratief psychotherapeut, waar ik vorige week een sessie TRE heb gehad. TRE staat voor Tension Release Exercises en is een zelfhulpmethode om diepe (chronische) spanning die een gevolg zijn van een traumatische ervaring en dagelijks opgelopen stress los te laten. In Nederland is deze methode nog vrij nieuw, maar internationaal erg bekend. Ik deed deze oefeningen samen met de therapeut en merkte dat ik op een gegeven moment dat ik controle had over het trillen.

Normaal gesproken dissocieer ik ook vaak tijdens een conversie-aanval, zeker als ik een pseudo-epileptisch insult heb. Met behulp van de Tension Release Exercises kun ik mijn lichaam laten schudden, maar dissocieerde ik niet. Dat was voor mij al een hele vooruitgang. Helaas zijn mijn beide therapeuten nu op vakantie, maar ik zal in een volgend blog meer over TRE vertellen.

 

Advertenties

Een gedachte over “Luisteren naar mijn lichaam

  1. Mooi geschreven en verwoord zit momenteel ook in een lastige situatie twee jaar geleden opgenomen geweest in Den dolder goede basis gelegd nu met de psycholoog van het RIBW nog meer naar buiten gekomen. Een traumatische gebeurtenis van wel 35 jaar geleden is er toch uitgekomen door te schrijven uiteindelijk toch maar verteld nu meer pseudo epileptische aanvallen weer en niet kunnen slapen kan het niet loslaten wordt waarschijnlijk wat ik ook hoop weer opgenomen in Den dolder omdat dit stuk nog te kunnen gaan verwerken en afsluiten emdr therapie is te zwaar voor mij dus hopelijk gaat altrecht kliniek in Den dolder meer weer helpen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s