De emoties van mijn enkel

20160811_123938Het is nu inmiddels 2 weken geleden dat ik mijn enkel gebroken heb door een ongelukkige val op het Open UP festival en ben aan mijn 2e gipsvoetje bezig. Nadat ik een weekje noodgedwongen in ‘Hotel Mamma’  gelogeerd had, waarin ik mijn voet/enkel niet mocht belasten, mocht ik, nadat deze voorzien was van een kunststof -gips mij weer redden in mijn eigen huisje. Helaas heb ik een aantal afspraken moeten afzeggen, wat ik erg lastig vind.

Langzaam komt ook het besef dat ik voorlopig nog even aan mijn ge-immobiliseerde voetje vastzit. In ieder geval de komende 2 weken. Daarna zal er een periode komen van training en oefening om mijn enkel de stevigheid en stabiliteit te geven als daarvoor. Gelukkig mag ik inmiddels wel belasten, wat mij enigszins het gevoel van vrijheid terug geeft, maar autorijden is vooralsnog geen optie.

Hoewel het iedereen had kunnen overkomen, overkwam het mij, en omdat ik in het verleden ook vaak door ‘simpele’ ongelukjes in het ziekenhuis terechtkwam, heb ik de afgelopen weken vaak de reactie gehoord: “Dat heb jij weer” Op zich een natuurlijke reactie, maar hierdoor kwam soms wel de irreële gedachte in mij op dat ik wellicht voor het ongeluk geboren ben. Zoals het gezegde luidt dat een maandagmorgen-product vaak verborgen gebreken heeft, zo werd ik ook vaak gezien (Ik ben inderdaad op een maandagmorgen geboren)

Inmiddels probeer ik mij erbij neer te leggen dat ik de komende periode in het kader van herstel van mijn enkel zal staan, en wellicht ook wel in het herstel van mijzelf. Noodgedwongen een pas op de plaats maken, want ook al mag ik volledig belasten, het lopen gaat niet zo snel als daarvoor. Misschien is dat wel de les die ik hieruit nog meer mag gaan leren.In de vertraging gaan, even pas op de plaats maken, keuzes maken.

Uitbreken

Soms wordt er wel eens gezegd dat het universum je de juiste lessen geeft om aan te werken. Misschien wil ik wel te snel en te veel. Waardoor ik nu letterlijk even afstand moet nemen om te reflecteren op mijzelf. Wat wil mijn gebroken enkel mij zeggen?  Christiane Beerlandt beschrijft in het boek ‘De Sleutel tot Zelf-Bevrijding’ dat botbreuken wijzen op een gevoel van verstikking, alsof je wil losbreken. De energie naar buiten laten komen in alle zelfvertrouwen is hierbij dan ook de boodschap. De uitdrukking ‘break a leg’ zegt hier wel heel erg veel.

Het losbreken herken ik wel. Ik merk dat ik nog veel woede, frustratie, boosheid en verdriet uit het verleden, in mij heb wat ik graag naar buiten zou willen brengen, maar uit angst voor wat er dan naar boven komt, durf ik dat niet. Hopelijk kan ik daar met hulp van mijn psycho-somatisch fysiotherapeut hier binnenkort aan werken, waardoor ook mijn conversieklachten af zouden kunnen nemen.

Als ik een conversie-aanval heb implodeer ik als het ware, terwijl deze woede, frustratie, boosheid en verdriet zich een weg naar buiten mag maken. Maar dan wel in een veilige omgeving, en in samenspraak met mijn therapeut(en).

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s