Overgave – Zou het dan eindelijk …?

Vanmorgen om 09.30u meldde ik mij voor de zoveelste keer bij de balie van de KNO-poli in het ziekenhuis. Naast dat ik een knipkaart heb bij mijn huisarts begin ik hier ook weer kind aan huis te worden.

In mijn kinderjaren had ik ook geregeld problemen met mijn oren en zijn er meerdere malen buisjes geplaatst in mijn trommelvlies. Ook kreeg ik steevast te horen dat ik kleine oortjes had, waardoor de arts met moeite in mijn oren kon kijken. Ergens in mijn systeem heb ik hier toch een trauma aan opgelopen, want op het moment dat ik op de speciale stoel mag gaan zitten voel ik mij in een split-second weer dat kleine bange meisje van 6 jaar.

Gelukkig was mijn moeder mee, want doordat ik nog steeds doof ben aan mijn rechteroor hoorde ik niet dat mij naam omgeroepen werd. De kno-arts was al ingelicht door mijn huisarts waardoor hij op de hoogte was van de reden van mijn komst.

Wat door mijn moeder als verontrustend bestempeld werd, bleek een gewoon korstje te zijn, waarmee de angst voor een vleesetende bacterie verdwenen was.

Waarschijnlijk was het het machteloze moedergevoel wat ervoor zorgde dat zij de arts bestookte met vragen waarom het zo lang duurt, waarom geen van de kuurtjes antibiotica aanslaan en waarom ik mij nog steeds zo ziek voel.

Een klein en bang 6 jarig meisje en durfde niets te zeggen.

Een begrijpelijke reactie van mijn moeder die een antwoord wilde hebben van de arts, want hij had er voor gestudeerd.
De arts reageerde quasi-professioneel dat zij aanvallend op hem overkwam. En ik….Ik zat als een klein en bang 6 jarig meisje in de stoel en durfde niets te zeggen.

Er werd met grote, enge instrumenten gekeken in mijn oren en neus en al snel kwam hij tot de conclusie die hij anderhalve week geleden ook al gemaakt had; mijn gehoorgang was ontstoken, er zat vocht achter het trommelvlies en ik heb een middenoorontsteking.

Geen andere keuze

De mogelijke oplossing voor de doofheid zou zijn om een gaatje te maken in het trommelvlies waardoor het vocht eruit kan lopen. Hiervoor zou mijn trommelvlies verdoofd worden en zou ik nog 20 minuten moeten wachten in de wachtkamer.

Omdat ik geen andere keuze had, werd mijn trommelvlies verdoofd met een in lidocaine gedrenkt watje en mocht ik weer plaatsnemen in de wachtkamer. Mijn moeder nam ondertussen een bak koffie, maar ik was al misselijk, laat staan bij de gedachte wat mij nog te wachten stond.

Na ongeveer een kwartier werd ik wederom bijeengeroepen en vertelde de arts vooraf dat ik een conversiestoornis heb en dat ik niet kan garanderen dat mijn lichaam niet ‘out’ zou gaan. Hierop anticipeerde hij begrijpelijk en zette de stoel naar achteren zodat ik (uit voorzorg) kon gaan liggen.

Wederom voelde ik mij weer het kleine bange meisje van 6, overgeleverd aan de grote ‘boze’ meneer die met allerlei enge instrumenten in mijn oor aan het peuteren was. Gelukkig vertelde hij wat hij ging doen. Aan de andere kant stond mijn moeder die mijn hand vasthield en mij er al pratende doorheen loodste. Al met al duurde de ingreep nog geen paar minuten, maar de angst en het gevoel van machteloosheid zorgde er wel voor dat mijn lichaam de overtollige spanningen eruit moesten werken in de vorm van een kleine aanval. Gelukkig zaten er toen geen instrumenten meer in mijn oor.

Rest-gehoorschade

Na afloop werd er gezegd dat het nu aanzienlijk beter zou gaan, maar dat heb ik de laatste tijd vaker gehoord. Eerst zien …eh…horen dan geloven. Want het zou ook nog best kunnen dat ik rest-gehoorschade hieraan overhoud.

Op de vraag van mijn moeder wat deze klachten nou veroorzaakt hebben, is dat het toch erysipilas (wondroos) is geweest die naar binnen is geslagen en daar een middenoor-ontsteking heeft veroorzaakt.
Iets wat wij 3 weken geleden zelf ook al hadden geconcludeerd!

Hoewel ik nog wel een kuurtje antibiotica moet afmaken hoop ik nu, met een slag om de arm, dat ik nu kan gaan herstellen.
Zodat ik over 3 weken kan genieten van een welverdiende vakantie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s